بـــــــی وفـــــا

   جديدا حرفام شده زخـــم زبـــــون واسه تـــــو

  شدم يه خستگي بي جا و گــذرا واسه تـــــــو

  درمونــده و خســـته....

  بي احساس و بي روح،تنها واسه تــــــــو....

  از زبون تو مثل ميـــّتي ميمونم كه تنها يه جسد سرد از وجودش مونده...!

  آره من از زبون تو داغـــون شده ام....

  حرفام توجيحــــــه...زخم زبون هاي مزخــرف...

  سنگين اما پــُر غـــرور...

  اماهيچكدوم ِ اينا اشكالي نداره...

  چــــــــون!

  خستگــي ــيه آدمـــاي دو رو برم شده بــرام يه عـــادتـــــــ

  هركي بهم ميرسه خسته ــست....

  آره اشكالي نداره....

  مـــُردن ِ هر لحـــظه برام شده عــادت ِ روزمره...

  مثــــِ خوردن ِ يه ليوان آب كه تو ساده بالا ميكِــشيش!!!

  آهـــــــاي تـــــــــو...

  صدامــــــو داري؟؟؟

  ميخوام بگـــم مقــصرم!

  آره...

  حتـــي بيشتر از تــــــو

  اما به حرفم گوش كـــن...

  منـــــو پــَس نـــزن...

  شايد روزي برســــــه كه پشيمون بشي..!

  اونوقتـــــــه كه ديگه منـــــــي وجــــــود نداره :|

  اينا رو با بغض و اشك نوشتم اما تو ســـــــاده بخــــــــون...

  چون بقول خودت زخمــــــ ِ زبـــــــونـــــــــِه ديگـ ـــه!!!

  +شب يلـــداي مزخرفـــــــي داشتم

  ولي بازم ميگم اشكالي نداره...

  اينا همه شون مثل يه نقطه ي سياه تو قلبم جا ميمونن...

بــی تـــو، مهتاب‌شبـــی، باز از آن كوچه گذشتم

  هنوزَم گــُمــَـم

  تو خاطِراتي كِه لَحظِه بِه لَحظِه نابـود و دوباره ز ِندِهَ ــم ميكنن!

  مثل مـَـرگِ تَدريجـــي....

  گــُمَم تو دَسْتــْهايِ تــــو

  دَسْتْهايي كِه چِه سادِه  دَسْتْهامـــــو رَهـــــا كَردن!

  گــُمَم تــو چِشْمْهـــــــاتـــْــــ

  چِشْمْهــــايي كِه با بَستَن ِ  چِشْمْهات بِه روشون

  بـــــَـرق ِ چِشْمْهاي منو هَم خاموش كـَــــردن...!

  حَتــّـي گــُمَـمْ تووو خـُــودَم!

  با ايْنْهَمــــِـــــــه

  مــَـن...

  اَزَت گـُـذَشْتـَــم؛

  اَزَت گــُذشــْتَم تا زندِگــي اي رو بــِسازم...

  زندِگي اي كِه آهِ حَسْـــرَتِت رو بُلَنـْــــــد كُــنـِــــه !!! :|

  يــِه چيزي رو ميدونــــــــي؟

  از دَست دادن ِ آدَمايِ خـــوب سَخْتـَــه،نِميگم خوبـَـــم امــّا مُهم اينـِــه كِه آدَمـَــم....

  پَشيمـون نيستَم از گــُذَشتــــَـــن

  پَشيمون نيستَم از گــُـم شُـدَن

  پَشيمون نيستَم از پــِنهـــان كَردَن ِ حِسَّــم بـِه تــــــــو

  چــون ميخوام زنــدِگــي كـُنـَـــم؛

  زنـــدِگي اي كـــِه ..........

  بيخيــــال :|

  + يه لطفــي كن، ديگه نبـــاش؛هيچ جــاي زنــدگيـــم :|

  يــِـه قـَهْو ِه يِ  گــرم اما سـَـرد...!

  يـِه بُغـْض كُهــنْــِه ميــــون ِ گـُذَشْتِــه و آيَنْـــدِه...

  وَ يـِه دُنْيـــــــــــــا خاطِــره از تـــو و اون :|

  يــِـه عَكْــس كُهــ نـِــه از اون توي ِ دَسْتَـــــم

  وَ يـــِه حـَرفـــِـ سَنْگيـــن از تـــو تـــويِ گــوشَــم،

  جـــا مونـــدِه هَنـــوز....

  دِلْتــَـنْــگـَم، نِميدونــَــم بَراي ِ كــــي

  بُغــض دارم و نـِـمي دونــَـم از چــــي

  ناگهــــــــان يــــادِ چشمهــــايِ تــــــــو افتادم

  و قَهـْــوه رو يـِكْجــــا ســـَر كِشيـــدَم

  زَهـــْـر بــود :|

  با اونهَمِه شِكَــر كِه شيــرينـِش كــَردِه بودَم!

  اما انگــار چيزي كِه ســـَر ميكِشيدَم قَهـوِه نــَبــود! خـــاطِــره و بـُغْـضْ بــــود....!

  طَعْمَـــشْ گـَلويـــَم رو ســوزانــْد،مِعْدِه اَم را هَم هَميــنطــور...!

  بــَعد از ايـن ، هَر قَهــْو ِه اي را كـِه بــِه خـوردَم دَهَنْد هَمين مـــَز ِه را بَرايـــَم دارَد :|

  بـــي وُجــود ِ او هَمِه چيــز بَرايَم زَهْـــر اسْت حَتـّـــي ..... :| :|

  + تلاش نكن، اين وضعيت همينطور ميمونه، هيچ چيزي تغيير نميكنه 

  حتي اگر از اول شروع كني...!

  .....

  اين دل هم مثل تو عذاب ميكشه يا شايد هم بيشتر از تــو...

  :|

  مـــَن تَــمامی مُــردِه گــان بـــودم: 
  مُــردِه ی پــَرَنـْدِه گانی کِــه می خــوانــَند 
  و خــاموش اَنـــد، 
  مـــُردِه ی زیــباتَـرین جانِــوَران 
  بــَرخــاک و در آب، 
  مُـــرده ی آدَمــیان هَــمِـه 
  از بـــَد و خــوب. 
  ....
  مَــن آنـجا بـــودم 
  در گـُذَشـْــتــِه 
  بـــی ســـرود 
  بـــا مــَن رازی نـَبــود 
  نــَ ــــه تبسمی 

  نــَ ـــه حــَسْــرَتـــی. 
  ....
  بــِـ ــه مـــِهــْر 
  مـَــ ــرا 
  بــی گــــاه 
  دَر خـــوابـــ دیــــدی 
  و بـــا تـــ ـو 
  بیــــدارشُدَمـــــ

  (احمد شاملو)

  + هنوز هم مرده اي بيش نيستم :|

شب ِسَردیِست...

مَن تَنهــآیَــم..!
خوآب ِشَبآنه اَم اِنگـآرحَرآم شُدِه بَرمَن!
سُکوُت ِشَب گَردهآ آرآمِش ِاَزدَست رَفتهِ اَم رآ بآزمیگَردآنَد...
و دَراُتآق ِهَفت مِتری میِنویسَم بِه یآدِ آرِزوُ هآیَم...
آرِزوُهآیی کـِه دَستی بَرآیِ اِجآبَتِشآن به آسِمآن نَرَفتِه...
اتِفاق ِجدیدی نیُفتآده...داستآن ِعجیبی هَم نیست...
فَقَط مَن مَشغوُلِ نِوِشتَن شُدِه اَم....
دَستِ خوُدَم نیِست...شآد نیِستَم..قَلَمَم هَم شآد نیِست...
اصـــلاَ چرآ چــآیِ شیِرین بآیَد تُــرش بِشَوَد...؟!
شآیَد یِک فِنجآن چــآیِ بِدوُنِ شِکَر...اِحتِمآلآ کَمِی تُرشِی چآشنِی اَش بآشَد...
شآیَد مِیخوآهَد بِفَهمآنَد رِوآلِ هَمِه چِیز عَوَض شَدِه اَست....

+ خيلي چيزا خيلي وقته كه واسم عوض شده ... :|

 دلــــم بالــکنی می خواهـــد رو به شهـــر…

و کمی بـاد خنکــــ و تاریکـــــی …

یکــــ فنجان بــزرگــــ قهــوه …

یکـــ جرعه تـ♥ـو … یکــــ جرعه مــن …

و سـکوتـــی که در آن دو نگـــاه گـــره خـــورده باشـــد …

بی کــلام…

میـــــدانی…!؟

دلــــم یک “مــن” می خواهــد بـــرای تــو…

و یک “تـــو” تـــا ابــــد بــرای من …

و باز هم ۳ نقطه های بی پایانِ مــن…(!)

سالهــاست قَلمــــــــیِ سیــاه

بـَر سپیــــــــــــــــدی ِ ایـن کاغـذ ِ بـــی جــان می لغــــزد

                                                         و دل  از او می نویســــــد

سالهـــاست دل در پــــِـــــــی او می رود

                                            و او در پــــِی مــــن

سالهــاست عــــاشقی را پیشــه کـرده ام

                                           و دوســـــــت داشتــن را توشـــــــــــه ی راه

سالهــاست حریـــــــــــــم ِ احســـاسم را

                                          بـرای تمــام ِ مــــــــــــــردانگی هایش گشــوده ام

سالهــاست ترانــــــــه ی صـــدایش را

                             ملــــودی ِترانـــه هـایم کــرده ام

سالهـــاست تصویـــــــر ِ نگــاهَ ش را

                                             بَـر پنجـــــــــــر چَشمـــانم قـــاب گرفتـــه ام

سالهـــاست در جنگــل ِ آغوشـــش گــُــــــــــــم شــده ام

                                                   و در ساحــل ِ امــن ِ بـــــــــازوانَ ش  پیـــدا

سالهـــاست از جـــــــام ِ لـــب هایش

جرعـه جرعـه شــراب ِ عشـــق نوشیـــده ام

و با بوسـه هایش مَســت گشتــه ام

           سالهـــاست با او هـــم آغــــوش رویــاهـای ِ عاشقـــانه شــده ام

سالهـــاست از او دور بوده ام

                         و با فاصلــ ــ ــه ها جنگیـــــده ام

سالهـــاست بــــی او بـــودن ها را تــــــــاب آورده ام

سالهـــاست دلتنگـــــی ها را صبــــــــــوری کــرده ام

         سالهـــاست استجـــابت عاشقــــانه هایم را از تــــو خواستــه ام

امــــا ...

خـدایـــــــــــا  ...

         چگونـه بخوانمََـــت که بنگـــری دلتنگــــــــــی هایم را ؟!

چگونـه بخوانَمَـــت

                      که حـــس کنـی غــــــــــــم هایم را ؟!

چگونـه بخوانمَـــت

                      که لمــــس کنـی تنهـــــایی هایم را ؟!

چگونـه بخوانَمَـــت که عـــــــــــــاشقانه دوستَـــش می دارم ؟!

چگونـه بخوانَمَــــــــت که بدانــی

                          تصـــــــــور ِ نداشتــن َش

و به دیگـری سپـردن َش چقــــــــــــــــــدر عذابـــم می دهــد؟!

پلــــــــک های ِ خستـــه ام را که می گشـــایـم

چیـــزی در وجــــودم می شکنََــــــــــــــــــــــــد

                 نگاهــــــــم به نقطـــه ای گـــــــــــــــــــره می خـورد

دو قطـــره اشــک از روی ِ گونــــه هایم سـُـر می خورنــد

          و در میــان هــــــزاران قطــره ی بــــــی قـــــرار گــُم می شونــد

همچــون مــن

که در میــان هــــزاران راه ِ نرفتــــــــــه و رفتــــــــه

                                                 گـــُم شــده ام

دستــــانم را بگیـــر ...

رهـــــا مَکـن ایـن گمشـــــده ی خستــه را

تــو را به رَمضــان  و شـب های ِ قَـــدرَت

تــو را به قرآنـــی که سالهـــاست می خوانَمـــَش و به سَــر می گیرمَــش قَسَــــم

او را از مـــــن مگیــــر

                          که زندگــی بــــــــــــــــی او

                                            و عشـــــــــــــــــــــق َ ش

پــایــان ِ روزهــــای ِ عاشقانــــه ی ِ مـــن اسـت

پــایـان روزهــایی که دیگــر دوستشـــــــان نخواهـــــــــم داشــت

گــيرم كــه بـــاران هـم آمــــــــد

همــه چيــز را هــم شســــت

هــــوا هــم عـالــــــي شـــد

فايــده اش بــــراي مــــن چيسـت؟؟

هــواي دل مـــن بـــــي تـــــو پــس اســت....