بـــــــی وفـــــا

مــن به انــدازه چشمان تو غمــگـین مانـــدم و به انـدازه هر بــرق نگاهــت نگــران /تـــو به انـدازه تنــهایـی مــن شــــاد بمــان

آشنای غریــب

آشنـــاهای غریب همیشه زیادند

 

آشناهایی که میاینــد و میروند

 

آشناهایی که برای مــا آشنایند

 

ولی ما برای آنهــا...

 

نمیدانم واقعا چرا و چگونـــه میشود

 

که همـــه روزی

 

آشنای غریب میشونــد

 

یکــی هستــــ ولی نیستــ

 

یکی نیستــ ولی هستـــ

 

یکی میگوید هســـتم ولی نیستــــــ

 

یکی میگوید نیستـــم ولی هستــــ

 

و در پایان همه بودنهــــا و نبودنها

 

تازه متوجــه میشوی

 

که:
یکی بود هیشکــی 
نبود

 

این استـــ دردی که درمانــش را نمیدانند

 

و ما هم نمیدانیـم

 

که آن یکی که هستـــ کیستــــ

 

و آن هیچکــــس کجاستـــــــ

 

کــاش میشد یافتــــ

 

کاش میشد شکســــتنی نبود

 

کاش میشد زیر بار این همـه بــــودن و نبودن

 

خــــرد نشد


[ پنج‌شنبه 11 اردیبهشت 1393 ] [ 17:35 ] [ unfaithful ]

[ ارسال نظر(0) ]

💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران