زندگی
زند گي، يک خيابان بي انتهاست.
خياباني که درآن رهگذري، سرگردان است.
هر چه بيشتر قدم برمي داري ، بيشتر از آن دور مي شوي.
سهم من از اين خيابان، گردش در کوچه هاي تلخ خاطراتم است.
کاش تمام تلخي ها مانند پر کاهي بايک باد نيست شود.



[ دوشنبه 02 مرداد 1391 ] [ 14:17 ] [ unfaithful ]
[ ارسال نظر(1) ]
