بـــــــی وفـــــا

 ســـاده که باشی

ظاهر وباطنت یکیه ،

غل وغش نداری ،کینه نداری

بدي هيچ کس را باور نداری.

براي همه لبخند می زنی

ســـاده که باشی

سکوتت پراز حرفه ،

مرهم هر زخمه

همیشه تو جیبت شکلات پیدا میشه

زیر باران ، دهانت را باز میکنی و قطره قطره مینوشی

آدم برفی که درست میکنی

شال گردنت را به او میبخشی

ســـاده که باشی

همه چیز خوب میشه

پر از حس های خوب میشه

پر از حرفهای نگفته میشه

خودت،غمت

مشکلت،غصه ات

هوای شهرت،آدمهای اطرافت

حتی دشمنت

همه چیزت خوبه