بـــــــی وفـــــا

مــن به انــدازه چشمان تو غمــگـین مانـــدم و به انـدازه هر بــرق نگاهــت نگــران /تـــو به انـدازه تنــهایـی مــن شــــاد بمــان

غزلی میخوانم

 

گهگاهی که به یادت غزلی می خوانم ،
اشک مهمان دلم می گردد
سفرش از ته دل تا کف دست
چه کسی میداند؛
باز شاید سفری در پیش است
و تمامی غزلهای جهان
کاروانی شده اند

 

ساربانش غم و صبر


[ سه‌شنبه 10 مرداد 1391 ] [ 16:13 ] [ unfaithful ]

[ ارسال نظر(2) ]

💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران