غزلی میخوانم
گهگاهی که به یادت غزلی می خوانم ،
اشک مهمان دلم می گردد
سفرش از ته دل تا کف دست
چه کسی میداند؛
باز شاید سفری در پیش است
و تمامی غزلهای جهان
کاروانی شده اند
ساربانش غم و صبر
[ سهشنبه 10 مرداد 1391 ] [ 16:13 ] [ unfaithful ]
[ ارسال نظر(2) ]
